Hallo allemaal,
Ik was gister in de Arena bij Ajax-Juventus. Daar bleek dus andermaal dat stoppen met roken niets anders is dan het afleren van gedrag. De associaties die in je gedrag zitten opgesloten zijn soms behoorlijk hardnekkig.
Officieel mag je in het stadion niet roken, maar daar houd niemand zich aan! Ik vroeger ook niet. Toen ik in het stadion kwam en lekker op elkaar gepakt de wedstrijd stond te bekijken, kwam de aroma van de sigaret van alle kanten op me af. Ik had hier geen moeite mee. Naarmate de wedstrijd vorderde en en steeds spannender werd en dus ook de frustraties een beetje omhoog kwamen werd het verlangen naar die sigaret ineens ontzettend hardnekkig. Het was gewoon irritant aanwezig en het was voor mezelf ineens een gevecht.
Waar Ajax jammer genoeg (onterecht) de wedstrijd verloor, kan ik gelukkig zeggen dat ik de Arena als winnaar heb verlaten! Het domme was, dat eenmaal buiten het stadion, het hardnekkige gevoel over was. De associatie was weg en dus blijkbaar ook het zware verlangen naar die sigaret!
Dit was dus weer een eyeopener! Ik dacht al heel ver te zijn. In het dagelijks leven heb ik totaal de behoefte niet en vind ik rokers enorm stinken! Ik kom dus weer terug op wat ik al eerder in mijn dagboek verhalen schreef. Stoppen met roken is gewoon een vorm van mindgamen. De lichamelijke verslaving is daarbij een piece of cake. Het afleren van het associatief gedrag is een veel groter probleem.
Het moraal van het verhaal is dat zelfs na ruim 70 dagen niet roken, je dus nog overwinningen kunt behalen op jezelf. Dat je ineens in situaties kan komen dat het verlangen ineens hardnekkig de kop op steekt en je dus toch weer het gevecht met jezelf aan moet.
Ondanks dit verhaal en het verlies van Ajax heb ik een onwijs gave avond gehad. Veel gelachen en gefeest, maar ik moest dit even schrijven.
Iedereen suc6 met zijn gevecht tegen de associatie!!
.
